Bütün bunlar yerine acaba ayni miktar sıvı içeren sıvı sabun mu daha uzun sure dayanır yoksa köpük sabun mu diye düşünmeliyim mesela. Daha sonra makarnanın kaynayan suya atılarak hazırlanmış hali ile soğuk suya atılarak hazırlanmış hali arasında lezzet farkı var mıdır diye kaşımalıyım kafamı. Eklediğim tuzun suyun kaynama sıcaklığını ne kadar değiştirdiğini hesaplamalıyım bir ara da. Tırnaklarımı ne kadar sıklıkla kesmek zorunda olduğumu tekrar gözden geçirmeliyim bir de kafamı kaşımakta zorlandığımı fark edince. Derken atılımcı fikirler üşüşmeli kafama… Kendi kendine zaping yapan televizyonların neden hâlâ çıkmadığına şaşırmalıyım. Sonra insanların yollarda kaç parayı bulduklarında artık eğilip almaya tenezzül etmediklerini merak etmeliyim. Birden eskilere gidip Şaban isminin “İnek Şaban” tiplemesinden sonra ne kadar az konulmaya başladığı üzerine bir araştırma var mıdır diye söylenmeliyim kendi kendime. Bu aklıma Temel ve Dursunlar’ın durumunu getirmeli şüphesiz. Arabalara asılan Maşallahların sayısında bir azalma olmuş mudur diye de meraklanıp duraksamalıyım bir an. Bu arada gözüme ilişen geç kalmış bir leyleğin küresel ısınmadan nasibini aldığını düşünmeye fırsat bırakmadan daha basit bir meseleye atlamalıyım.

İşte tam bu noktada aklıma Mesnevi’den şu bölüm gelmeli: “Bir Hakim dedi ki: Yazıda bir kargayla bir leyleğin beraber uçtuğunu, beraber yemlendiğini gördüm. Şaşırdım kaldım: derken aralarındaki birlik nedir, onu bulayım diye hallerine dikkat ettim. Şaşkın bir halde yaklaştım. Baktım, gördüm ki ikisi de topaldı.”

Durup düşünmeliyim Hakimin gördüklerini görmeyen ülkemin hakimlerinin tam da benim yaptığım gibi yaptıklarını. Sonra da dertlenmeliyim ben yine bir leylek ve karganın bulduğu yoldaşlığı hala bulamayışımıza.

Bir bayram da böyle geçmeli leylek mi karga mi olduğum sorusuna yanıt arayarak bilerek bütün meselelerin cevabının orada yattığını. Ve bayram sonrası, hiçbir şey olmamış gibi, tekrar unutmalıyım Hakimin gördüğünü boğularak o büyük meselelere...